Król Roger - premiera

Terminy

Król Roger - premiera

Kompozytor: Karol Szymanowski

Realizatorzy:

Reżyseria i kostiumy: Michał Znaniecki
Kierownictwo muzyczne: Łukasz Borowicz
Scenografia: Luigi Scoglio
Choreografia: Diana Theocharidis
Przygotowanie chóru: Zygmunt Magiera
Przygotowanie chóru dziecięcego: Marek Kluza
Reżyseria światła: Bogumił Palewicz

Współpraca reżyserska: Zofia Dowjat
Asystent reżysera: Dagmar Bilińska
Współpraca muzyczna: Paweł Szczepański
Kostiumy - współpraca: Joanna Medyńska
Asystent choreografa: Victor Korpusenko
Asystent kierownika chóru: Joanna Wójtowicz
Inspicjenci: Agnieszka Sztencel, Magdalena Wąsowska
Suflerzy: Dorota Sawka, Krystyna Behounek
Korepetytorzy solistów: Kristina Kutnik, Olha Tsymbalyuk, Grzegorz Brajner
Akompaniator baletu: Ludmiła Tułacz
Akompaniator chóru: Wioletta Fluda
Akompaniator chóru dziecięcego: Maria Mazurkowska

Obsada:

Roger | Mariusz Kwiecień
Roksana | Katarzyna Oleś-Blacha
Pasterz | Pavlo Tolstoy
Edrisi | Adam Sobierajski
Arcykapłan | Przemysław Firek
Diakonisa | Monika Korybalska

ORKIESTRA, CHÓR, CHÓR DZIECIĘCY i BALET OPERY KRAKOWSKIEJ

Brak informacji o datach

„Król Roger” jest operą niezwykłą. Niezwykły był już sam poczęty w wyobraźni kompozytora i z mistrzostwem przez Jarosława Iwaszkiewicza zrealizowany pomysł libretta (…). Niezwykła wreszcie była sama muzyka łącząca śmiałą nowoczesność z par excellence operową śpiewnością partii solowych i teatralną efektownością scen zespołowych” – tak o operze Karola Szymanowskiego napisał Józef Kański.

Krakowska inscenizacja Michała Znanieckiego zakotwiczona jest we współczesności, by skupić się na uwypukleniu „ludzkiego” wymiaru opery Szymanowskiego. Roger to postać, która przechodzi transformacje emocjonalne i mentalne. Poszukując swojego ja, własnej tożsamości ludzkiej i seksualnej, zadaje fundamentalne pytania egzystencjalne. Mężczyzna, głowa rodziny, ojciec, mąż. Pozorny spokój, ład i harmonia zostają zburzone.  Spektakl opowiada o efekcie motyla, który prowokuje Pasterz. Zmusza do introspekcji i wyborów, które powodują nieodwracalne zmiany, a wręcz katastrofy. Spokój rodziny, praw i schematów eksploduje odkrywając ukryte instynkty, popędy, marzenia zarówno Rogera jak i Roksany. Czy ten hedonizm i podążanie za nieznanym doprowadzi ich do satysfakcji, czy tylko do wiecznego szukania sensu bycia? Szymanowski i Iwaszkiewicz stawiają wiele pytań i tez, ale nie dają ostatecznych odpowiedzi. Świat zewnętrzny się zawali i  nie ma już powrotu do Pałacu Praw: zostaje poszukiwanie szczątków porzuconej stabilizacji, młodości, harmonii. Tylko czy było warto? Na to pytanie bohater znajdzie odpowiedź dopiero w pośmiertnym tunelu do słońca.


 

Dyrekcja Opery Krakowskiej zastrzega sobie możliwość do zmian w obsadach poszczególnych spektakli.